Devrimci öze sahip bir sanatçı,oğluna devrimci bir miras bırakmalıydı.Bu konuda,başarısız,yarım...güvensiz...çeşitli çalışmalar yaptım.Özü, biçimi...ve sonuçtaki tatları bir türlü doyurmadı beni.Yazdıklarımı,düşündüğüm içerik ve biçimle uzlaştıramadım. İstiyordum ki,hikayelerimi okuyan insanlar etkilensinler,düşünsünler ve değişim doğrultusunda istek duysunlar.Bu değişim duygusunun hayata geçirilmesi,devrimci mücadelemizi zenginleştirsin. ********************************** Yılmaz Güney-Oğluma Hikayeler- İki yumurta Dokuma işçisi ibrahim işten döndü.Karısı Ayşe sevinçli bir tavırla dedi ki: ''Gözün aydın...Sana bir müjdem var.Oğlumuz kavga etmiş...Bir gözünü şişirmişler.'' İbrahim'in hoşuna gitti bu haber. ''Kiminle etmiş?''dedi sevincini gizlemeden. ''Bilmiyorum...bir türlü söyletemedim...ağzı çok sıkı,belki sana söyler.'' Tek çocuklarıydı Haydar;yedi yaşlarındaydı.Bu yıl...